Πάρε! Κουτάκια, κουτάκια, κουτάκια. Πάρε πολλά, να μη ξεμείνεις. Τι θα γίνεις χωρίς κουτάκια; Πώς θα λειτουργήσεις μέσα στην απροσδιοριστία; Πάρε κουτάκια. Έχει χρωματιστά, έτοιμα για χρήση, με αμέτρητες καλές κριτικές. Μπορείς πάντα να φτιάξεις και δικά σου, αλλά γιατί…

Φοράμε μάσκες ασυναίσθητα. Η μάσκα του αγνού και ανιδιοτελούς, η μάσκα του σκοτεινού και επικριτικού, η μάσκα του αυτοσαρκασμού που κρύβει ένα πληγωμένο χαμόγελο, η μάσκα του πειθήνιου και σοβαρού, η μάσκα του ευθύ, οριακά θρασύ, που αντιδρά. . Τις…

Η εποχή του μηδενισμού και της απομόνωσης είναι εδώ για εμάς και με εμάς θα τελειώσει. Ο κατακερματισμός της ταυτότητας και η υπερπληροφόρηση κατακλύζουν τα μουδιασμένα μυαλά μας, ενώ παλεύουμε να σταθούμε γονατιστοί μέσα σε σπασμένα γυαλιά. Στριφογυρίζουμε γύρω από…

ACT I Πάντα του άρεσαν τα είδωλα στο γυαλί. Εκεί όπου η πραγματικότητα δεν χανόταν, αλλά διπλασιαζόταν. Δύο εικόνες συνυπήρχαν, χωρίς να υπερισχύει καμία, όσο το φως τις κρατούσε ζωντανές. Αυτό σκεφτόταν ο Maurice εκείνο το βράδυ. Ήταν περίπου είκοσι…

Αμπάρι  Πόσα έχεις να θυμηθείς, σώμα; Πόσο ξερές είναι οι πηγές σου; Σε ποιες μνήμες τολμάς να κατεβείς; Ήταν στιγμές. Και κυριάρχησαν. Στοιβάχτηκαν στο αμπάρι της καρδιάς σου, ρίζωσαν κάτω από το δέρμα. Ρίγη. Δευτερόλεπτα που σχίσαν τον χρόνο. Οι…

Ποιες λέξεις, άνθρωπε;  Ποιες θέλεις για να σε αγγίξω;  Πού είναι ο φόβος σου;  Πες μου, να ανοίξω πύλες να ξεχυθεί.  Να κατακλύσει τον χώρο και τις ψυχές μας.  Πόσο αντέχεις μπροστά του;  Πόσο μικρός θα γίνεις μόλις ορθώσει ανάστημα;…

Και τι είναι η μάσκα παρά το αναλγητικό μιας φοβισμένης ψυχής που τρέμει μπροστά στο εσωτερικό της σκοτάδι; Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τεχνητό λυχνάρι που διαλύει τη σκιά που αναπόφευκτα σέρνεις μαζί σου. Οι μάσκες κρύβουν τη σκοτεινή…

Η τέχνη ήθελε πάντοτε να πει την αλήθεια για τον κόσμο.Ωστόσο, ο καλλιτέχνης που δημιουργεί για τα μάτια του κόσμου ξεχνά αυτή την αλήθεια. Το κοινωνικό φίλτρο παρεμβάλλεται ανάμεσα στα στάδια της διαδικασίας και δημιουργεί παραμορφώσεις, καταλήγοντας σε ένα κοινωνικά…

Από τους Προσωκρατικούς και τον Αριστοτέλη, ως τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και, σύγχρονα, τον Δημήτρη Λιαντίνη, η έννοια του πανεπιστήμονα έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παγκόσμια σκέψη. Γιατί όμως σήμερα βρισκόμαστε στο τέλμα της λήθης μιας υπόστασης που δεν βρίσκει…