Ένα ταξίδι που επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες.

Μια δοκιμασία για τόσες ψυχές
που τόλμησαν να ξεμουδιάσουν
τα πόδια και τον νου τους.

Ο Οδυσσέας.
Ο δεσμώτης.
Ο Δάντης.
Ο Σιντάρτα.

Και τόσοι άλλοι
που ξεκίνησαν.

Ένα ταξίδι παράτολμο
και συνάμα συναρπαστικό,
γεμάτο ανακαλύψεις και δοκιμασίες.

Αιώνες τώρα,
αμέτρητες ψυχές το ξεκινούν
και το αφήνουν ανολοκλήρωτο.

Γιατί έχει αφετηρία την ψυχή
και προορισμό την ίδια.

Από μέσα
προς τα ενδότερα.

Από την αρχή
στην ίδια αφετηρία.

Μέσα από Πόρο και Πενία,
πάθη και ένστικτα,
φόβους και ανασφάλειες.

Μέσα από χάος
και μυστήριο.

Ένα ταξίδι
που καταλήγει πάντοτε
στην ίδια γραμμή έναρξης.

Ένας αέναος κύκλος
που άπειρα μάτια έχουν αντικρίσει,
μα ελάχιστες ψυχές
έχουν αναγνωρίσει.

Γιατί ο κύκλος δεν φανερώνεται
όσο τον διαγράφεις.

Φανερώνεται μόνο
όταν ολοκληρωθεί.

Και τότε
η αφετηρία φωτίζεται
με άλλη οπτική.

Όχι γιατί άλλαξε.

Αλλά γιατί τώρα
τη βλέπεις ολόκληρη.

Ο κύκλος έκλεισε
και το βλέμμα επιστρέφει στον κόσμο
καθαρότερο.

Οι μορφές αποκτούν βάθος.
Οι σκιές παύουν να κρύβουν.
Τα πρόσωπα γύρω σου
φανερώνονται αλλιώς.

Γιατί το φως που βρίσκεις μέσα σου
δεν μένει μόνο εκεί.

Περνά στο βλέμμα.

Και από το βλέμμα
σε ό,τι αγγίζει.