Και τι είναι η μάσκα παρά το αναλγητικό μιας φοβισμένης ψυχής που τρέμει μπροστά στο εσωτερικό της σκοτάδι; Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τεχνητό λυχνάρι που διαλύει τη σκιά που αναπόφευκτα σέρνεις μαζί σου. Οι μάσκες κρύβουν τη σκοτεινή γύμνια που φοβάσαι να αντικρίσεις, μήπως και καταφανεί το παράλογο και διαλυθεί όλο το ανάστημα…

Η τέχνη ήθελε πάντοτε να πει την αλήθεια για τον κόσμο.Ωστόσο, ο καλλιτέχνης που δημιουργεί για τα μάτια του κόσμου ξεχνά αυτή την αλήθεια. Το κοινωνικό φίλτρο παρεμβάλλεται ανάμεσα στα στάδια της διαδικασίας και δημιουργεί παραμορφώσεις, καταλήγοντας σε ένα κοινωνικά αποδεκτό υβρίδιο. Πότε όμως ο καλλιτέχνης δημιουργεί πραγματικά;Χωρίς την πίεση της «παρθενογένεσης» ή της αποδοχής…

Από τους Προσωκρατικούς και τον Αριστοτέλη, ως τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και, σύγχρονα, τον Δημήτρη Λιαντίνη, η έννοια του πανεπιστήμονα έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παγκόσμια σκέψη. Γιατί όμως σήμερα βρισκόμαστε στο τέλμα της λήθης μιας υπόστασης που δεν βρίσκει πια απήχηση στις σύγχρονες απαιτήσεις; Η πανεπιστημοσύνη, όπως προκύπτει από την ίδια τη λέξη, όριζε…